سید هادی آل‌داود
سیدهادی آل‌داود، متولد ۱۳۷۶ در تهران است. از سال ۱۳۹۵ وارد دانشکده‌ی هنرهای زیبا شد و پس از اتمام تحصیلات در حوزه‌ی معماری و تجربه‌ی فعالیت حرفه‌ای در سال‌های تحصیل، به خاطر علاقه به معماری بومی، به روستای پدری گرمه، در شهرستان خوروبیابانک استان اصفهان مهاجرت کرد تا در گرمه به معماری بومی بپردازد. علاقه‌ی او به معماری بومی از دوران تحصیل در دانشکده شکل گرفت و در همان زمان در روستای طار -نزدیکی نطنز- در دو کارگاه بازآفرینی همکاری کرد. بعد از مدت کوتاهی اقامت در گرمه به بلوچستان رفت و تا کنون در جنوب بلوچستان مشغول ساخت پروژه‌هایی بومی با مشارکت مردم محلی‌ست.
«من از ۱۳ سالگی به افغانستان علاقه‌مند شدم و سال‌های بعد متوجه شدم که علاقه‌ام نه فقط به افغانستان، که به ایرانی است که خودش را فراتر از مرزهای ایران امروزی تعریف می‌کند و نزدیک‌ترین قلمروی آن افغانستان است. من بالاخره در مرداد ماه ۱۴۰۲ یعنی ۱۳ سال بعد از شروع آشنایی‌ام با افغانستان به این سرزمین پر رمز و راز سفر کردم. رفتم مشهد، سوار تاکسی شدم و در هرات پیاده شدم و از هرات به کابل، از کابل به پنجشیر، بامیان و مزار شریف و از مزار شریف به بلخ رفتم. طی کردن تمام این مسیرها با اتوبوس و تاکسی سبب شد تا بتوانم از شهرها و روستاهای میان راه هم بازدید بکنم. میل من به کشف افغانستان و ایران فرهنگی با دیدن این شش شهر کاسته نشد، بلکه گرم‌تر و شعله‌ورتر شد و من آرزومندتر شدم.»